Nieuws, Nieuws

Blog Elske Doets: Laat rijen op Schiphol niet voor niks zijn

Mochten we ons afvragen of het toerisme-oude-stijl zich gewoon weer kan herpakken, dan zijn de rijen op Schiphol een voorbode van het antwoord: nee. Wat mij betreft is er geen helderder bewijs dat de mindset van reisbranche, vliegtuigmaatschappijen, luchthavens en overheid ingrijpend moet veranderen. Wanneer al deze partijen op ongebreidelde groei en onwerkelijk hoge rendementseisen blijven koersen, zullen toeristen vanwege stakingen of gebrek aan personeel veel vaker in een rij komen te staan, is het niet op de luchthaven dan wel bij de balie van een hotel, de toegang tot een natuurpark of het kantoor van een autoverhuur. Omdat iedereen in de reissector misgelopen omzet wil inhalen en consumenten na corona reislustiger zijn dan ooit, is het opportunisme logisch. Maar als we onveranderd voortjakkeren, iedereen zijn eigen belang voorop blijft stellen, medewerkers voor bodemprijzen denkt te kunnen inhuren en de planeet tot later zorg verklaart, zal de reisbranche in zijn eigen mes lopen. Bedolven raken onder de ontevreden klanten.

Elske Doets in uitzending ‘MET DE KENNIS VAN NU’ over Schiphol

Hoe dat te voorkomen? Mijn favoriete antwoord is ‘te luisteren naar de natuur’, waarmee ik niet bedoel dat we onze oren tegen de binnenkant van een schelp moeten leggen, maar wel dat we zoveel mogelijk subsidiestromen en -regelingen voor de reis- en luchtvaartsector, liefst wereldwijd, moeten afschaffen. Waardoor consumenten voor hun reis weer een natuurlijke (dus hogere) prijs gaan betalen. Met als positieve effect dat de kwaliteit van de dienstverlening, de veiligheid en de uiteindelijk beleving (minder drukte) erop vooruit zullen gaan. En er tevens ruimte ontstaat om duurzaam te investeren, bijvoorbeeld in groene kerosine. Van de politiek valt helaas weinig te verwachten: daar heerst de angst voor de kiezer. VVD-kamerlid Daniël Koerhuis suggereerde bij Op1 dat er met de verhoging van de vliegtaks met 8 euro 24 een goede stap wordt gezet naar groener vliegverkeer, terwijl iedereen weet dat het om nietszeggende symboolpolitiek gaat.

Behalve dat reizen over de hele linie reëler geprijsd dienen te worden, is de reiziger van de toekomst gebaat bij meer coördinatie. Wie schiet er iets mee op wanneer reisorganisaties gaan bakkeleien met luchthavens? En luchthavens met vliegmaatschappijen? Dat levert slechts verwarring, vertraging en verliezers op. Veel beter zou het zijn als partijen onderling gaan afstemmen, ieder voor zich bepaalt wat een wenselijke omvang zou zijn, hoeveel klanten je jaarlijks blij wilt maken, met welke leveranciers je dat wilt realiseren en welke personeelsbezetting daarbij hoort. Bovendien weten we sinds corona dat ook overheden cruciaal zijn bij het soepel laten verlopen van een vakantie. Dus zie hen niet als boeman die met strenge regels het reizen verhinderen, maar als bondgenoten die reizigers voor wachtrijen kunnen behoeden.

Het mooiste is als de rijen op Schiphol achteraf een wake up call blijken te zijn geweest. En er vanuit groene ambities meer onderlinge coördinatie gaat komen. Maar waarschijnlijker is het dat iedereen zijn eigen hachje wil redden, op de oude voet door functioneert en lijdzaam blijft aanschuiven in lange rijen.    

Meer informatie: De Ondernemer